Dlaczego rozwiązać arkusz, zanim przeczytasz schemat?
Czytanie schematu oceniania sprawia wrażenie nauki, bo właściwe punkty są już zapisane. To rozpoznawanie. Egzamin każe ci te punkty wytworzyć. Badania praktyki wydobywania pokazują, że wytworzenie odpowiedzi bije kolejne przejście materiału. Arkusz z poprzednich lat jest tym krokiem wytwarzania, z opublikowanym sprawdzeniem na końcu.
To ta sama idea co pretesting, z użyciem prawdziwego pytania zamiast wymyślonego.
Sześcioetapowy tok pracy z arkuszem
- Wybierz jeden arkusz. Jeden rok, jeden arkusz. Odłóż schemat oceniania poza wzrok. Jeśli cały arkusz jest za długi, zrób jedną sekcję w limicie czasu.
- Odpowiedz bez materiałów. Notatki zamknięte. Napisz to, co napisałbyś na egzaminie. Zatrzymaj się, gdy skończy się czas.
- Oceń według schematu. Punktuj po skończeniu. Zapisz utracone punkty i to, czy pominąłeś fakt, metodę, czy sformułowanie, którego wymagał schemat.
- Zamień pomyłki w pytania. „2 punkty za ATP” staje się „Co wytwarzają reakcje świetlne i co je wykorzystuje?”. Jedno pytanie na każdy utracony punkt.
- Poćwicz pomyłki później. Innego dnia odpowiedz na te pytania przy ukrytym arkuszu. Pudełko Leitnera może trzymać te, które wciąż pomijasz.
- Rozwiąż nowy arkusz. Nie powtarzaj tego samego arkusza, dopóki go nie naprawisz. Kolejny rok miesza tematy tak, jak robi to praktyka interleaving.
Jak wygląda jeden arkusz?
Pytanie: pytanie „wyjaśnij” za 4 punkty o fotosyntezie.
Napisałeś: światło wytwarza cukier. Nie wymieniłeś ATP ani NADPH.
Schemat: te dwa produkty były warte punktów.
Nowe pytanie: Co wytwarzają reakcje świetlne i który cykl je wykorzystuje?
Jak to pasuje do planu na jeden tydzień?
W tygodniowym planie powtórki pierwszy dzień może być pierwszym arkuszem plus listą pytań. Późniejsze dni odpowiadają na pomyłki. Dzień przed egzaminem odpowiedz na pytania, które wciąż gubisz. Tej nocy nie zaczynaj świeżego, nieprzeczytanego arkusza.
Jakie błędy marnują arkusz?
- Czytanie schematu oceniania, a potem „rozwiązywanie” pytania z tymi słowami przed sobą.
- Zapisanie wyniku i nigdy nie zapisanie pominiętych punktów jako pytań.
- Rozwiązywanie tego samego arkusza tego samego dnia, aż wynik wygląda wysoko.
- Pomijanie timera, więc nigdy nie ćwiczysz kończenia na czas.
Jak aplikacja może trzymać utracone punkty?
Włóż każdy utracony punkt do Feynman AI jako pytanie i trzymaj schemat oceniania jako sprawdzenie, a nie jako rzecz, którą czytasz najpierw. Planer sesji nauki może zamienić naprawę w krótki blok wydobycia i sprawdzenia.
Najczęściej zadawane pytania
Jak powtarzać z arkuszami z poprzednich lat?
Odpowiedz na arkusz przy ukrytym schemacie oceniania, oceń go potem, zamień utracone punkty w pytania i odpowiedz na te pytania ponownie innego dnia.
Czy najpierw czytać schemat oceniania?
Nie. Czytanie schematu na początku zamienia arkusz w ćwiczenie z czytania. Rozwiąż pytanie, a potem użyj schematu, by zobaczyć, co pominąłeś.
Ile arkuszy z poprzednich lat warto zrobić?
Jeden dokończony arkusz, który ocenisz i naprawisz, jest wart więcej niż trzy arkusze, które tylko przejrzysz. Powtórz pominięte pytania, zanim zaczniesz kolejny arkusz.
Co jeśli zabraknie czasu na arkuszu?
Zatrzymaj się na limicie czasu, oceń to, co napisałeś, i traktuj niedokończone pytania jako pomyłki. Potem poćwicz te pytania w krótszej sesji.
Źródła
- Karpicke and Roediger, 2008. The critical importance of retrieval for learning.
- Kornell, Hays, and Bjork, 2009. Unsuccessful retrieval attempts enhance subsequent learning.
Powiązane poradniki
Oceń arkusz, a potem poćwicz pomyłki
Wynik bez listy pytań to rezultat, nie powtórka.
Otwórz planer sesji nauki